یک دوست داشتنهایی هست....

یک دوســـت داشتن هایی هـــم هست
کـــه از دور است و در سکـــوت...

که دلـــت برایـــش از دور ضعـــف میرود...
که وقـــتی حواســــش نیست...
چشمـــانت را ببندی و در دل دعـــــآیش کنی...

و با یه بـــوسه به سویـــش روانـــه کنـــی...
کـه وقتـــی بی هـــوا نگـــاهت با نگــــاهش یکـــی میشود...
انگـــار کســـی به یکـــباره نفـــس کشـــیدن را ممنـــوع مـــی کند...

یـــک دوســـت داشتـــن هایـــی هســـت...
کـــه بـه یکبـــآره بــی مقـــدمه پـــا در دلـــت میگـــذارند
و...جـــآ خـــوش میــکنند...

و از دســـت تـــــو کــاری بـر نمـــی آید...
جــــز از دور دوســـت داشتـــن...!!!

یـــک دوســـت داشتـــن هایـــی اســـت...
ســــــــآکت است...
آرام اســـت...
خــــــــــوب اســـت...
گــــم اســـت...

پ.ن:من شخصا از اینگونه رازداری خوشم نمیاد! هرچند طرفدارهای خاص خودش رو داره مسلما! اما وقتی یکی رو دوست داری بهش بگو چه کاریه خوب سکوت! مگر چقدر زنده ایم که ابرازش نکنیم! شنیدن آنهم از زبان طرف مقابل معجزه میکند برای شنونده ش.. چرا دریغ!! یک درصدهم فک کنید طرف IQ ش تا حد شنیدن هست نه بیشتر! مثل من با سکوت نمیفهمه! متوجه عشقه نمیشه! ابراز کنیم غرورمان نمیشکند...

{ مــن سنــــــی سوییــــــــرم !}

پ.ن':این پی نوشت مخاطب خاص دارد!مدیونید فک کنید منظورم خانوم جونم هستن!!

مشق حضور...