رأس الحسین

مسجد حَنّانه ، در بین راه نجف و کوفه، سمت شمال نجف، واقع است. طبق نقل های تاریخی، زمین این مسجد دو بار در عزای ائمه (ع) ناله كرده است: یك بار در زمان تشییع امیرالمؤمنین (ع) و یك بار نیز بعد از واقعه كربلا.

دو واقعه در محل این مسجد

بنا به نقلهای تاریخی دو واقعه در این مکان رخ داده است:

در این محل ستون (یا دیوارى) قرار داشته است که هنگام تشییع شبانه امیرالمؤمنین (ع) از کوفه به نجف وقتی بدن مطهر آن حضرت (ع) را از کنار این مکان عبور میدادند، این ستون از حزن و تأسف خم شد. ظاهراً مسجد حنّانه، در جایگاه همان ستون بنا شده است. در روایتی آمده است که از امام صادق (ع) پرسیده شد این ستون که در راه نجف قرار دارد چیست؟ امام (ع) فرمود: «هنگامى که جنازه امیرالمؤمنین(ع) را از اینجا عبور میدادند این ستون از اندوه بر درگذشت حضرتش خم شد، چنانکه تخت ابرهه هنگام ورود عبدالمطلب بر او خم شد».

دوم اینکه به هنگام حمل سرهای مبارک شهیدان کربلا به کوفه، سر مقدس اباعبدالله (ع) را بر زمین این مسجد گذاشتند. گفتهاند در این هنگام صدایی شبیه به ناله بچه شتری (حنانه) که مادرش را گم کرده باشد بلند شد. نقل شده است که امام صادق(ع) هنگام سفر به کوفه و نجف، در سه مکان ایستادند و نماز گزاردند كه یکی از آنها در این محل بود. هنگامی که علّت را پرسیدند، فرمودند: «سر جدم حسین(ع) را در اینجا نهادند»

پی نوشت: از دیروز عصر دلم مانده بود پیش دختر امام حسین. اینکه یک دختر بچه سه ساله چه حالی میشود سر بریده بابا رو بزارن جلوش. با تازیانه مسیر کربلا تا شام را برود. با هر تازیانه بغض که میکرد زیر لب می گفت: اگر عمو بود، نمی گذاشت.. خوب شد رقیه بی دستی ات را ندید عباس.. در هر مراسمی اصطلاحی برایم سنگین می نمود "سوسوز سقا"، گاهی میمانم واقعا.. خجالت یک مرد آن هم از نوع عباس ش.. درد دارد بغض دارد مردن دارد نه برای من برای همه.. امان از دل زینب که یک روزه زلفش سفید شد.. اینکه انصاف نیست با پسر دختر پیامبر همچین رفتار گستاخانه ای داشت. در تمام صفحات دنبال وقایع روز و عصر عاشورا بودم از زبان هر مورخ و مقتل نویسی. داشتم فحش میدادم اهل کوفه را، اما هنوز برای این سوالم پاسخ ندارم که اگر آن زمان بودم جزو یاران امام حسین بودم یا...!! خدا عاقبت بخیرمان کند.

+کربلا که بودم مسئول کاروان می گفت:یکی از آثار زیارت امام حسین این است که "تا 9 سال برای زائرش پدر میشود". در منابع دنبال این سخن و اعتبارش بودم چیزی عایدم نشد اما خیلی دلخوش کردم به این سخن.. پدر نداشته باشی امام ات بشود پدرت.. آن هم امام حسین.. چیزی فراتر از یک رویا... خدایا...

کاش دوباره دعوت کند هرچند من لیاقتم خیلی کمتر از این حرفهاست..

«لشکر یزید اسب های خود را در اطراف خیمه گاه حسین(ع) به جولان در آوردند و چون با خندق آتش در پشت خیمه ها روبه رو شدند، شمربن ذی الجوشن با صدای بلند به امام اهانت کرد و فریاد زد: ای حسین(ع) به آتش شتاب کرده ای پیش از روز رستاخیز؟! حسین(ع) فرمود: این کیست؟ گویا شمربن ذی الجوشن است؟ گفتند: آری حضرت فرمود: ای پسر زن بز چران، تو سزاوارتری به آتش، در این هنگام مسلم بن عوسجه از اصحاب امام (ع) خواست او را هدف قرار دهد اما امام(ع) او را از این کار منع کرد و فرمود: او را نزن زیرا من خوش ندارم آغازگر جنگ با آنان باشم.»

++ سه قلوهای خاله قدم به هستی وجود نهادند.. علی آقا، آقا عباس و فاطمه خانوم.. الهی به حق این ماه عزیز امام حسینی زندگی کنند. قرار بود اسم یکی شون" ابوالفضل" باشه، کنار ضریح آقای باوفایم عهد بسته م اسم پسرم را "ابوالفضل" بگذارم. این شد که سهم خاله عباس شد. هرچند به قول آقای قرائتی وقتی همسایه یخچال داره قرار نیست من نداشته باشم...!!

فردا جمعه است.. و این الطالب بدم المقتول بکربلا

مشق حضور...